instagram
telegram
بیماری سفلیس : علت ، علائم و درمان
جولای 20, 2017
کاشت و بازسازی سینه بعد از جراحی های مختلف برداشتن (بریدن)سینه
جولای 20, 2017
Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Perhatikan-Hal-Hal-Berikut-Sebelum-Obati-Noda-Jerawat-Sendiri

کورک و دمل به برآمدگی‌های دردناک پر از چرک می‌گویند که در زیر پوست به علت عفونت باکتریایی ایجاد شده و یک یا چند فولیکول مو را درگیر می‌کنند. کورک‌ها در ابتدا قرمز بوده و نسبت به لمس حساس‌اند. این برآمدگی‌ها به ‌سرعت چرکی شده و بزرگ‌تر و دردناک‌تر می‌شوند تا جایی که ترکیده و خشک شوند. کورک‌ها ممکن است به‌ صورت خوشه‌ای در زیر پوست عفونت‌ها را به یکدیگر متصل کنند. معمولاً می‌توانید به‌ سادگی از یک کورک مراقبت کرده و آن را در خانه درمان کنید ولی از فشار دادن یا سوراخ کردن آن خودداری کنید چراکه این کار می‌تواند منجر به پخش شدن عفونت گردد.

انواع کورک


کورک‌ها بیشتر بر روی نقاطی از بدن ایجاد می‌شوند که مو داشته و یا غدد عرقی آن‌ها تحت تنش فیزیکی قرار گرفته باشند. این نقاط معمولاً عبارت‌اند از صورت، گردن، زیر بغل و باسن. کورک‌ها انواع مختلفی دارند:

دمل: این عفونت‌ها توسط باکتری استافیلوکوکوس اورئوس ایجاد می‌شوند. دمل‌ها ممکن است به ‌صورت تکی و یا به ‌صورت خوشه‌ای ایجاد شوند که احتمال ایجاد نوع دوم در مناطقی چون پشت گردن، شانه‌ها و ران‌ها بیشتر است.

کیست پایلونیدال: یک فولیکول موی عفونی در مناطق اطراف باسن که در اثر نشستن طولانی‌مدت ایجاد می‌شود. کیست پایلونیدال تقریباً در همه‌ی موارد، به درمان پزشک نیاز دارد.

هیدرادنیت چرکیآبسه‌های متعدد که در اثر محدود شدن راه غدد عرقی در مناطقی چون زیر بغل و کشاله‌ی ران ایجاد می‌شوند.

آکنه‌ی کیستی: این نوع از آکنه نسبت به نوع عادی آن، بیشتر در عمق پوست قرار گرفته است. این عارضه معمولاً در نوجوانان رخ می‌دهد.

علل ايجاد كورك چيست؟


علل متعددي براي ايجاد كورك وجود دارد. برخی از کورک‌ها به واسطه فرو رفتن مو در گوشت ایجاد می‌شوند. برخي ديگر می‌توانند ناشي از وارد شدن یک تراشه چوب و یا دیگر مواد خارجی به پوست باشند. کورک‌های ديگر، از جمله کورک‌های آكنه، به عل مسدود و آلوده شدن غدد عرق ایجاد می‌شوند. علت دقیق كورك را نمی‌توان تعیین کرد.پوست یک بخش حياتي از دفاع ایمنی ما در برابر مواد و میکروب‌هایي است كه با بدن بيگانه هستند.  هر گونه آسيب به پوست، از قبيل بريدگي یا خراش، می‌تواند به ايجاد آبسه و آلوده شدن آن توسط باکتری‌ها منجر شود.

علائم


کورک‌های ایجاد شده برای تکامل خود باید از سه مرحله گذر کنند. علائم این عارضه نیز در مراحل مختلف تکامل متفاوت خواهند بود:

  • مرحله‌ی نفوذ (انباشته شدن عناصر سلولی از خون و لنف در بافت‌ها) :در مرحله‌ی اول (نفوذ)، قسمتی که پوست که مو در مرکز آن قرار دارد قرمز، متورم و اندکی دردناک شده و حدوداً ۲۴ تا ۴۸ ساعت بعد، در محل خروج مو از داخل فولیکول، آبسه‌ی کوچک زردرنگی دیده می‌شود.
  • مرحله‌ی شکل‌گیری و پس‌زده شدن هسته‌ی نکروز :در مرحله‌ی دوم (شکل‌گیری و پس‌زده شدن هسته‌ی نکروز)، فولیکول مو و غده‌ی چربی مجاور دچار عفونت شده و در همین زمان، تورم و قرمزی پوست افزایش ‌یافته و نفوذ بیشتر می‌شود. در این مرحله معمولاً درد موضعی و علائم عارضه به چشم می‌خورند: افزایش دمای بدن تا درجه‌ی تب خفیف (تا ۵/۳۷ درجه‌ی سانتی‌گراد)، ضعف و سردرد. با این ‌حال تعداد بسیار زیادی از بیماران این علائم را در خود تجربه نمی‌کنند.
  • مرحله‌ی ایجاد زخم :در مرحله‌ی سوم (ایجاد زخم)، جای کورک با بافت پیوندی پرشده و سفت می‌شود. در طی ۲ تا ۳ روز زخم بهبود پیداکرده و جای آن (بافت اسکار) باقی می‌ماند.

آزمایشات و تشخیص


تشخیص یک دمل ممکن است به تعدادی علامت خارجی نیاز داشته باشد ولی برای پیشگیری از بروز عوارض، می‌توان تست‌های آزمایشگاهی مخصوص را انجام داد:

  • آنالیز عمومی خون (UAC):با بروز عوارض ناشی از کورک‌ها (کورک‌های بدخیم، التهاب رگ‌های لنفی و مننژیت) تعداد گلبول‌های سفید خون افزایش پیداکرده (تا بیش از ۹ x 109 بر لیتر)، تعداد نوتروفیل ها افزایش پیدا کرده (بیش از ۵ درصد) و همچنین سرعت رسوب گلبول‌های قرمز (ESR) بالا می‌رود.
  • آنالیز بیوشیمیایی خون:زمانی که در فرد مبتلا به دیابت کورک ایجاد می‌شود، میزان قند خون در فرد بالا می‌رود.
  • آزمایش خون برای سترونی:زمانی که کورک دچار گندیدگی شده باشد (پخش شدن پاتوژن از محل عفونت به درون جریان خون)، این روش مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این روش می‌توان عامل عفونت را تشخیص داده و حساسیت آن به آنتی‌بیوتیک‌های مختلف را سنجید.
  • بررسی چرک درون کورک (بررسی در زیر میکروسکوپ پس از رنگ‌آمیزی مخصوص) و باکتریولوژی (کشت باکتری بر روی منبع غذایی) : این دو نیز از جمله روش‌هایی هستند که می‌توان از آن‌ها برای تشخیص عامل ایجادکننده‌ی عفونت استفاده کرده و حساسیت‌های عامل نسبت به آنتی‌بیوتیک‌های مختلف را سنجید.
  • بررسی سیستم ایمنی بدن با استفاده از تست‌های آزمایشگاهی برای تشخیص عارضه‌های نقص ایمنی در صورت وجود

عوامل تشديدكننده بيماري


  • تغذيه نامناسب
  • وجود يك بيماري كه مقاومت بدن را كاهش داده باشد.
  • ديابت شيرين (بيماري قند)
  • مصرف داروهاي سركوبگر ايمني

درمان


درمان خانگی

درمان خانگي اوليه براي اغلب کورک‌ها گرم كردن محل، به‌طور معمول با کمپرس آب گرم است. كمپرس آب گرم بايد سه تا چهار مرتبه در روز و هر بار به مدت 20 ساعت بر روي محل قرار داده شود. گرما گردش خون در محل را افزايش داده و از طريق انتقال آنتی‌بادی‌ها و گلبول‌های سفيد خون به محل عفونت، امكان مبارزه بهتر بدن با عفونت را فراهم می‌آورد. اگر كورك ناشي از اصلاح باشد، توصیه می‌شود به ‌منظور ممانعت از انتشار باكتري تا بهبود كامل كورك از اصلاح محل خودداري كنيد.

درمان پزشکی

تا زمانی که كورك کوچک و سفت است، باز كردن و تخلیه آن مفید نیست، حتی اگر محل كورك دردناک باشد. اما، زماني كه كورك نرم شد و یا “سر باز كرد” (يعني یک پوستول كوچك يا چرك در محل كورك مشاهده شد)، آماده تخليه است. با تخليه كورك، درد به‌طور قابل ‌توجهی تسكين می‌یابد. اغلب کورک‌های كوچك، مانند کورک‌های ایجادشده در اطراف موها، با کمپرس آب گرم به‌طور خود به‌ خود تخليه می‌شوند. در برخي موارد، و به ‌ویژه در مورد کورک‌های بزرگ‌تر، درمان پزشكي مورد نیاز است. در چنين مواردي، كورك بايد توسط يك متخصص مراقبت‌های بهداشتی تخليه شود. کورک‌های بزرگ‌تر اغلب حاوي چندين كيسه چرك هستند كه بايد بازشده و تخليه گردند. آنتی‌بیوتیک‌ها اغلب برای از بین بردن هر گونه عفونت باکتریایی مرتبط استفاده می‌شوند، به‌ویژه اگر عفونت در پوست اطراف كورك ایجادشده باشد. با این ‌حال، آنتی‌بیوتیک‌ها در هر موقعيتي مورد نیاز نیست. در واقع، آنتی‌بیوتیک‌ها به ‌سختی به دیواره خارجي آبسه‌ها نفوذ كرده و اغلب بدون تخليه جراحي آبسه به بهبود آن منجر نمی‌شوند. انتخاب آنتی‌بیوتیک به نوع عفونت موجود و نيز نتايج تست‌های انجام‌شده براي تشخيص دقيق باكتري آلوده‌کننده محل كورك بستگي دارد. نمونه‌هایی از داروهایی که در درمان كورك استفاده ‌شده است،  عبارت‌اند از کلیندامایسین (كلئوسين و غيره)، موپیروسین (باكتروبان)، و سفالکسین (كفلكس). اگر بر روی پوستتان کورک بزرگی ظاهر شده که در هنگام لمس آن، آن را نرم و اسفنجی احساس می‌کنید (در اصطلاح پزشکی به آن کورک متغیر می‌گویند) به پزشک مراجعه کنید. وقتی‌که کورک نرم و اسفنجی شده باشد بعید است که خودبه‌خود بترکد و احتمالاً به‌خوبی نسبت به درمان با آنتی‌بیوتیک‌ها جواب نمی‌دهد. ممکن است پزشک با تکنیکی به نام برش و تخلیه، چرک کورک را بردارد. در روش برش و تخلیه، نوک کورک با استفاده از یک سوزن استریل یا اسکالپل سوراخ می‌شود. این کار موجب تخلیه چرک درون کورک می‌شود که به تسکین درد کمک و به فرایند بهبودی سرعت می‌بخشد. احتمالاً قبل از شروع فرایند درمان، برای بی‌حس شدن ناحیه‌ی متأثر از بی‌حسی موضعی استفاده می‌شود. هرگز سعی نکنید خودتان نوک کورک را سوراخ یا فشار دهید چون این کار باعث انتشار عفونت به جاهای دیگر می‌شود.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

HRAR
MYT2